Gorsem

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Berichten

Nieuwsflash



HET BELANG VAN LIMBURG
Buurt naar Raad van State tegen fruitbedrijf Gorsem

03/08/'11
De buren van fruitbedrijf Vanlangenaker in Gorsem vechten na de bouwvergunning, nu ook de milieuvergunning van het bedrijf aan. Daarvoor zijn ze naar de Raad van State getrokken. “Ach, ze doen maar”, zucht fruitteler Eric Vanlangenaker.
Vanlangenaker wil zijn bedrijf in de Planterijstraat uitbreiden met een loods. Van de stad kreeg hij geen bouw- of milieuvergunning. Vanlangenaker ging in beroep bij de provincie en daar kreeg hij zijn vergunningen wel.
“Hij wil een loods van 56 are, dat is een halve hectare”, rekent buur Vincent Gilot uit die dit samen met 9 andere buren aanvecht. “De Planterijstraat is een doodlopende straat. Zo’n loods brengt heel wat verkeer met zich mee, dat maakt onze buurt onleefbaar. Dat wordt hier een kleine fruitveiling op zich.”
Voor de bouwvergunning is de zaak al voorgekomen bij de Raad voor vergunningsbetwistingen, maar daar is het nog wachten op een uitspraak. Volstaat die procedure niet?
“Nee,”, zegt Wim Mertens, advocaat van de buren. “We willen ook de milieuvergunning laten schorsen en nietig verklaren. Vandaar de Raad van State. Die Raad voor vergunningsbetwistingen is het in het leven geroepen om sneller te oordelen dan de Raad van State, maar ze zijn zelfs trager. Ze moeten in 60 dagen een uitspraak doen, maar ik heb al zaken liggen die een jaar oud zijn.”
Vrachtwagens
Eric Vanlangenaker laat zich niet jennen door de buren. “Dit is hier toch agrarisch gebied. Hier is altijd fruitteelt geweest, daarna zijn er pas huizen gekomen. Die zijn trouwens gebouwd langs een weg die ze vroeger gebruikten voor koeien.
De buurt klaagt over meer verkeer, maar als ik die loods kan zetten, gaan er net minder vrachtwagens voorbijrijden. Want nu zitten mijn activiteiten ook nog in Fernelmont (Wallonië). Dus moeten wij heel wat onnodige kilometers doen.”
Een van de argumenten die de buren uitspelen bij de Raad van State is dat gedeputeerde Marc Vandeput aanwezig was bij de toekenning van de milieuvergunning. Dat kan niet, want de advocaat van Vanlangenaker zit bij dezelfde associatie als Vandeput, die beroepshalve ook advocaat is. Ze zeggen ook dat hij zijn naam daarna met tintenkiller heeft verwijderd.
“Klopt niet”, weerlegt Vandeput. “Ik ben zeker naar buiten gegaan. De papieren waar wij mee werken zijn voorgedrukt, vandaar dat ze mijn naam hebben verwijderd.”
“Maar ons belangrijkste argument is dat de uitbreiding in strijd is met de ‘gemeentelijke geïntegreerde stedenbouwkundige verordening’ die Sint-Truiden heeft”, zegt advocaat Mertens.
“Dat is een soort van gemeentewet. Bovendien ligt een deel van het bedrijf in het ruimtelijk uitvoeringsplan ‘groene waarden’ en dan moet je kunnen verantwoorden waarom je die locatie toch nodig hebt. Die motivatie ontbreekt.”


Gorsem (Sint-Truiden), Limburg

Collectie
Verdwenen Belgische Molens
Naam
Molen van Gorsem
Ligging
Gorsem-Dorp
3803 Gorsem (Sint-Truiden)
op de Molenbeek
kadasterperceel A300


Type
Watermolen
Functie
Korenmolen
Bouwjaar
voor 1806
Verdwenen
1873, veranderd in landgebouw
Beschrijving / geschiedenis
De Molen van Gorsem was een korenwatermolen op de Molenbeek die voor 1806 werd opgericht. De Bestendige Deputatie van de provincie Limburg keurde op  10 september 1847 de vastgestelde pegelhoogte van 0,700 meter goed. Deze hoogte was berekend vanaf de dorpel van de lossluis. De toenmalige eigenaar was graaf Charles d'Oultremont, die ook de nog bestaande Grevensmolen van Sint-Truiden bezat. In 1873 gebeurde de omvorming in een landgebouw, dat later gesloopt werd.

Lieven Denewet

HET NIEUWSBLAD

Bericht 07 maart 2012

SINT-TRUIDEN - Eén van de pronkstukken bij de tentoonstelling Christina de Wonderbare is de replica van de doopvont, waarin de heilige zich onderdompelde. Volgens het 13de-eeuwse levensverhaal baden vrienden en zusters van Christina tot God om zijn mirakels in Christina te milderen, want die werden door sommige mensen wel eens verkeerd begrepen. In die tijd werden een aantal 'wonderen' nogal vlug gelinkt aan hekserij of waanzin. Christina vluchtte naar de kerk in Wellen waar ze zich onderdompelde in een open doopvont. Na deze onderdompeling gedroeg Christina zich veel rustiger en veranderde haar leven voorgoed.
De doopvont bevindt zich nu in het Metropolitan Museum in New York. De herkomst van de doopvont in New York was lang onbekend. Truienaar en Christinakenner Camille Vanlangendonck loste de puzzel op. In het archief van de redemptoristen van Sint-Truiden stootte hij samen met Jo van Mechelen en Jef Smeesters op een foto van een romaanse doopvont samen met een briefje over de eigendomsgeschiedenis. Ook in het Metropolitan Museum was men op zoek naar de herkomst.
De doopvont werd ooit door de pastoor van Wellen verkocht aan de redemptoristen en kwam daarna terecht in de kunsthandel. De Erfgoedcel liet een reproductie maken in blauwe steen.


 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu